Het internet staakt mee

To strike or not to strike. Dat was de grote vraag vandaag. En nee, ik ga het hier vandaag niet hebben over de zin en onzin van de staking. Dat hebben de verschillende media al genoeg gedaan de voorbije weken. Ik ben vandaag voor alle duidelijkheid wel gewoon gaan werken. Ik heb daar zo mijn redenen voor, maar die doen er hier niet echt toe. Veel liever wil ik even stilstaan bij hoe de staking ook online tot uiting kwam.

Unizo richtte bij de vorige staking in december al de website www.wijstakenniet.be op, waar niet-stakers zich, naar analogie van camping16, konden aanmelden en op die manier online konden protesteren.


Niet staken, maar toch ook niet gaan werken? Dan kon je in Kunstencentrum Vooruit in Gent terecht voor ‘We strike back‘. Met politici, schrijvers en kunstenaars van alle strekkingen en een keynote van hoogleraar Paul Verhaeghen. Het geheel was live te volgen op de website én Facebook van Vooruit.

ACV probeert elke doelgroep dan weer te overtuigen waarom hij of zij zou moeten staken via de fijne website www.degevolgen.be. Mooi is dat het daar niet bij blijft, maar dat ze op www.dealternatieven.be ook een voorstel doen voor een alternatief voor onder meer de pensioenhervorming die nu op tafel ligt.

Ook onze olijke vrienden van De Rechtzetting deden hun duit in het zakje. “Stakingske populairste spel op speelplaatsen” kopte de satirische nieuwssite. Om zich daarna in het bijhorende artikel vrolijk te maken met zinsneden als “Ondertussen staan Haroun en zijn vriendinnetje Tracy Vuylsteke (7) te luisteren naar een donderpreek van Aplpha Claus (10), die al in het vierde leerjaar zit. ‘Ik roep de directie op om de speeltuin vrij te houden voor wie wil spelen!’, oreert de dikkige jongen. ‘Het is onbegrijpelijk dat zij het sociaal-economisch weefsel van deze school lamleggen. Dit bezorgt ons in de hele streek een slecht imago.'”

De tweetende Gentse burgervader Daniël Termont startte gisteravond ongewild al het debat. Op een moment dat er een ware volksverhuizing plaatsvond richting Lichtfestival, waarschuwde Termont zijn volgers voor het feit dat er al vanaf 21u gestaakt werd bij het spoor. Hij kreeg meteen de wind van voren.

Eerder deze week zagen we al dat ABVV zich op een zeer onhandige manier op Twitter manifesteerde door de hashtag #30j te lanceren om ‘een jong publiek’ te overtuigen van hun gelijk. Wisten zij veel dat de meeste jongeren helemaal niet op Twitter zitten, en dat de mensen die dat wel doen over het algemeen niet staan te springen om te staken. Binnen de kortste keren was de hashtag dan ook ‘gekaapt’ (voor zover dat kan) om argumenten mee te tweeten om niet te staken. En dat was ook vandaag nog de hele dag zo.


Een opmerkzame twitteraar merkte bovendien op dat ABVV ook vandaag Twitter op een wel zeer vreemde manier gebruikte:


En dat brengt me eigenlijk meteen bij de belangrijkste conclusie van de dag. In tijden waarin de media volop Facebookcommentaren, tweets en YouTubebeelden gebruikt in de nieuwsuitzendingen, moeten we er misschien meer dan ooit bij stilstaan wie die tweetende massa is.

Twitter wordt immers per definitie bevolkt door de betere middenklasse: mensen met een job in de marketing of communicatie. Mensen die gestudeerd hebben. Mensen voor wie hun smartphone en iPad hun trouwste kameraden zijn. Mensen die niet staan te springen voor deze staking. En laat het nu net vaak dat segment van de bevolking zijn die in de media tegenwoordig zo vaak geciteerd worden als weze ze ‘representatief voor de maatschappij’.

Een van de meest opmerkelijke en confronterende blogposts die ik vandaag tegenkwam, focuste ook op deze stelling. Ik vond de betreffende tekst bij Kerygma. Het opiniestukje kreeg maar liefst 192 reacties.

Gerelateerd