internet

Interactie en dialoog. Daar draait het bij sociale media allemaal om. Doordat de fans of volgers in interactie gaan met jou als organisatie krijgen ze een band met jou, en verspreiden ze ook nog eens je boodschap in hun netwerk. Win-win dus. Maar wat als diezelfde fan ontevreden is en negatieve commentaar post op je timeline? We zetten de beginselen van conversation management even op een rijtje:

1. Delete nooit negatieve feedback

Een klassieker in marketingmiddens: Greenpeace lanceert een filmpje dat gericht is tegen Kitkat. Het filmpje gaat viraal en lokt een storm van protest uit op de facebookpagina van moederbedrijf Nestlé. Deze commentaar wordt schaamteloos gedeletet, wat dan weer tot een hele discussie voer vrijemeningsuiting leidt. Dit is voor alle duidelijkheid hoe je niet met negatieve feedback omgaat.

Mag je dan echt nooit commentaar deleten? In sommige omstandigheden mag het uiteraard wel (racisme, schelden, …) Maar dan bepaal je best zelf de regels. Bij de facebookpagina van mijn werkgever Mediaraven hebben we bijvoorbeeld een policy toegevoegd aan het info-tabblad. Wanneer iemand tegen deze regels ingaat, kun je dat commentaar verwijderen, en de auteur een privébericht sturen met de uitleg waarom zijn bericht verwijderd werd en een verwijzing naar deze policy.

2. Antwoord steeds publiek

Wacht geen weken om te antwoorden op vragen die gesteld worden. Zie negatieve feedback als een kans. Eigenlijk zijn deze mensen vaak je beste fans en hopen ze met hun vraag of opmerking dat je product/vereniging beter wordt. Je kunt hen ook een privébericht sturen, maar doordat je publiek reageert, zien je andere fans dat er iets gedaan wordt met hun reacties.

3. Trek de discussie zelf offline

Vermijd dat iemand zijn hele verhaal over wat er allemaal schort publiek moet doen. Post dus een antwoord waarin je in eerste instantie het probleem erkent en vervolgens aanmoedigt om te bellen, te mailen, langs te komen…

Idee Kids geeft hier het goede voorbeeld:

4. Voeder geen trollen

Internettrollen maken er een sport van om online het smeerlapke uit te hangen. Ze hebben een mening over alles, vaak negatief. En ze hebben vooral heel veel tijd. Trollen zijn vooral op zoek naar aandacht. Ga er dus niet mee in discussie, maar negeer hen zoveel mogelijk. ‘Don’t feed the trolls‘ is zo’n beetje de baseline. Hoe weet je wanneer iemand een trol is? Google zijn naam, of check of hij deze negatieve commentaar enkel bij jou post of ook bij andere organisaties. Dat is al een begin.

De BBC maakte overigens een zeer knappe reportage over ‘trolling’, waarbij de reporter zelfs de trol in kwestie gaat opzoeken en om uitleg gaat vragen:

(Dit artikel verscheen ook op de MediaHelpdesk van Mediaraven vzw)

De kerstvakantie komt eraan. De ene helft van jong Vlaanderen zal zich vervelen. De andere helft zal zich over de dikke boeken en cursussen buigen. Beide doelgroepen kunnen zich dus ongetwijfeld uitleven met deze wel zeer opmerkelijke website: www.theuselessweb.com. Hoezo? Internet is tijdverlies?

Hoe zou het nog zijn met de RSS-feed? Aanbeden door de ervaren surfer. Onbekend en dus onbemind door de grote massa internetgebruikers. En toch bestaan er een heleboel tools die ervoor kunnen zorgen dat je een RSS-feed van een website op een zeer originele manier kunt weergeven. Eentje daarvan is Wibbitz.

“The best browser to download any other browser.” Internet Explorer sleept al jaren een kwalijke reputatie mee. En dat weten Bill Gates en de zijnen ook. Bij de lancering van Internet Explorer 10 gebruiken ze ook net deze uitgangspositie met de website www.thebrowseryoulovedtohate.com om te stellen dat ‘IE 10 sucks… less’.

Of dit een geniale strategie is, valt volgens mij te betwijfelen. Maar wat je ze wel kunt nageven, is dat iedereen ten minste de nieuwe browser zal willen uittesten. Want zoals op menig fora en in vele tweets stond te lezen de voorbije dagen: “Eerst zien en dan geloven”.

Pesten tussen jongeren is helaas iets van alle tijden. Sinds de opkomst van het internet en mobiele telefoons worden ook nieuwe media ingezet om het offline pestgedrag online verder te zetten. Op 26 juni was Kayleigh slachtoffer van pestkoppen. De pesterijen werden gefilmd en op YouTube gezet. De mama van het slachtoffer bleef evenwel niet bij de pakken zitten, en verspreidde prompt zelf het filmpje dat de pesters van hun daden hadden gemaakt.  Op een halve dag tijd bijna 50.000 keer gedeeld.

Wat zich daarna afspeelt, is bijna niet te vatten: de internetcommunity neemt het op voor het slachtoffer en binnen de kortste keren is de pestkop (een zekere Kacey) opgejaagd wild. Ik geef hieronder even mee hoe snel alles zich verspreidden. Ik ga me hier niet uitspreken over het feit of deze tegenreactie al dan niet gepast is, en of het nu echt wel nodig was om haatpagina’s op te richten en de contactgegevens van de pestkop te gaan verspreiden. Het is voor mij wel de eerste keer dat ik zie dat een pestkop op zo’n grootschalige manier met de eigen wapens wordt bestreden.

Bekijk de screenshots hieronder en oordeel zelf: boontje komt om zijn loontje? Of ver erover?

Vanmiddag mocht ik op de Erfgoeddag in Mechelen twee maal een lezing gaan geven over Internet en sociale media. En omdat het thema dit jaar ‘Helden’ was, bouwde ik mijn presentatie ook op rond het thema ‘digitale helden’. Voor het heldhaftige publiek van deze middag (en ook voor wie er dus niet bij kon zijn) geef ik hier graag nog even de powerpointslides mee.

Ik heb sinds kort een penvriend uit Nederland. Hij heet Bram, is een 24-jarige student en hij leeft in 2012 een jaar lang zonder gsm of internet. Het is eens iets anders dan een maand geen alcohol drinken, of 40 dagen vegetarisch eten. Zijn ervaringen pent hij neer in een boek dat volgend jaar moet verschijnen. Uit sympathie heb ik deze jongeman een financieel duwtje gegeven om zijn project tot een goed einde te brengen, en bijgevolg krijg ik nu elke maand een brief van Bram.

Het Londense webdesignbureau Go Up lanceerde twee weken terug deze video in de traditie van de ‘Did You Know’- en ‘socialnomics’-filmpjes die ons al enkele jaren van vers cijfermateriaal voorzien.

Ook al mist het filmpje wat vaart en is het grafisch zeker niet zo sterk als zijn voorgangers, toch levert het weer wat opmerkelijke cijfers op: Wie heeft bijvoorbeeld de meeste lezers: de twitter van Justin Bieber of The Times? Wat is de snelst groeiende groep op Facebook? En hoeveel mobiele telefoons zijn er op deze wereldbol?

To strike or not to strike. Dat was de grote vraag vandaag. En nee, ik ga het hier vandaag niet hebben over de zin en onzin van de staking. Dat hebben de verschillende media al genoeg gedaan de voorbije weken. Ik ben vandaag voor alle duidelijkheid wel gewoon gaan werken. Ik heb daar zo mijn redenen voor, maar die doen er hier niet echt toe. Veel liever wil ik even stilstaan bij hoe de staking ook online tot uiting kwam.

Wat gebeurt er allemaal in 60 seconden op het internet? Neem maar beter even meer dan 60 seconden de tijd om onderstaande infographic te bestuderen.

(gevonden via @ceeko)

Continue Reading »

In 1996 dook de term ‘het wereldwijde web’ voor het eerst op. In de 15 jaar die daarop volgde is er veel veranderd. Een vergelijking tussen het internet van toen en nu, levert dan ook – naast een pak nostalgie – heel wat leuke vaststellingen op. Met dank aan de Online University.

In de reeks ‘vragen die u zich wellicht nooit gesteld hebt, maar waar een aantal vreemde snuiters op deze aardbol blijkbaar wel wakker van liggen en er zelfs een filmpje van 4 minuten aan wijden’, smijten we vandaag deze in de groep: ‘Hoeveel weegt het internet?’ En is dat gewicht opmerkelijk toegenomen nadat ik deze blogpost – inclusief YouTubefilmpje – heb toegevoegd? Veel kijkplezier!

Blackberrygebruikers zullen dit bericht niet op hun smartphone kunnen lezen. Het netwerk ligt al enkele dagen plat in Europa en Azië. en ook in Canada en de VS zouden er nu storingen zijn. Ik surf zelf met Android, en heb dus geen last van de Blackberry-perikelen.

En wat doet een mens dan? Er eens goed mee lachen, hé :-)

Op 15 september geef ik een presentatie voor Bond Beter Leefmilieu over ‘online actie voeren‘. Dit weekend werk ik de presentatie af. En met welke case kan ik dan beter beginnen dan met de Arabische lente? Waren de omwentelingen in Tunesië, Egypte en Libië ook gebeurd zonder Facebook en co? Ongetwijfeld wel. Maar het internet heeft het sluimerend ongenoegen bij de bevolking wel in een serieuze stroomversnelling gebracht.

Jong Groen! zit nooit verlegen voor een maatschappelijk geëngageerde stunt. Ook gisteren was het weer van datte. Op de laatste schooldag van het jaar presenteerde Jong Groen! het schoolrapport van de minister van onderwijs Pascal Smet op de website www.2dezitvoorsmet.be. En kwam tot de conclusie dat hij zwaar gebuisd was. Daarvoor zetten ze een blog op waarop ze per vak beschreven waarom de leerling zou moeten blijven zitten.